• Vakantiehuizen
• Faciliteiten
• Omgeving
• Aanbiedingen

Oranjezon

De damherten laten zich gelukkig wel spotten

De Manteling van Walcheren. De naamgeving duidt op bescherming. Het vroegere waterwingebied Oranjezon is nu een natuurlijk wandelgebied waar je van de geëffende wandelpaden mag afwijken. Je loopt langs de duinvallei, maar je mag er ook in.

Ooit is het bos aangeplant om beschutting te bieden voor de straffe noordenwinden. Nou, dat is hard nodig, deze dagen. Op weg naar Domburg doen de weergoden hun uiterste best om ons op andere gedachten te brengen.

Jawel, de herfst is begonnen. Zware, loodgrijze luchten, waaruit buien vallen die echt zeer doen op je hoofd. Windstoten, zo hard, dat ook eigentijdse mobielen met een goede wegligging onverwacht van koers wijzigen.

Vaak tóch zon aan zee!
De voortekenen voor de wandeling in Oranjezon zijn dus bepaald ongunstig. Maar we wonen aan de zee. Zo ongeveer op het moment dat we het parkeerterrein voor de camping opdraaien, schiet de zon door de wolken.

Wie zal het zeggen: opstijgende luchten bij de duinen, een matigende invloed van het nog warme zeewater. Het kan allemaal. Feit is dat het grijs breekt en we opeens een bijna vrolijk vlagerige herfstdag hebben.

Waterwinning
Gids Wannes Castelijns (27) van Stichting Het Zeeuwse Landschap maakt in zijn jeugdige doortastendheid niet de indruk zich door welk weertype dan ook te laten weerhouden. Geboren in Philippine, in 2003 afgestudeerd aan de hbo-opleiding bos- en natuurbeheer in Velp, en nu alweer een paar jaar bij Het Zeeuws Landschap.

Dank aan de waterwinners, zegt hij aan het begin van de rondgang. Niet omdat zijn vader toevallig werkzaam is in die branche. Wel omdat dankzij de waterwinning hele grote duingebieden aan de Nederlandse kust gevrijwaard zijn gebleven van bebouwing.

Ongerepte natuur
“Als we de duinen niet nodig hadden gehad voor de drinkwatervoorziening, dan was er hier nooit zo'n ongerept natuurgebied meer geweest. Dan zou het gebied al lang opengesteld geweest zijn voor campings en andere recreatieve ontwikkelingen.”

We wandelen een stukje langs één van de overgebleven waterwinkanalen. Nooit geweten dat water zo helder kan zijn. De schildpad, die iemand er heeft uitgezet, laat zich niet zien.

Zeldzame plantjes
Al ruim tien jaar is de waterwinning gestopt. De zoetwaterbel onder de duinen groeit sindsdien weer aan. Dat in combinatie met gericht natuurbeheer brengt landschap terug dat in minder zorgzame tijden verdween.

Castelijns is blij met de parnassia, een langzamerhand door bemesting en ontwatering zeldzaam geworden plantje in Nederland. Ook het 'sierlijk vetmuur' komt weer in Oranjezon voor. “De terugkeer van zulke plantjes geeft het succes van het beheer aan”, zegt de gids.

Winterharde pony’s
De duinvallei, waar we langs lopen, oogt niet echt spectaculair. Maar is het volgens Castelijns wel. Tijdens de waterwinperiode was het terrein helemaal begroeid. Nu zorgen winterharde pony's dat de vallei open blijft.

Konijnen hielpen tot enkele jaren geleden ook mee met de begrazing, maar hun populatie is nu zo uitgedund, dat ze geen gewicht meer in de schaal leggen.

Over de draad stappen
De afrastering is meer voor de paarden dan voor de wandelaars. Op gezette afstanden zijn er opstappaaltjes geplant, zodat je makkelijk over de draad kunt stappen. Op die plekken is de bovenste prikkeldraad vervangen door een gladde draad. 

Reeën
Die service wordt overigens ook het wild in het natuurpark geboden. Castelijns wijst op het spoor van reeën. Waar ze gewend zijn om onder de afzetting door te duiken, is ook een gladde, dikke draad gespannen.

De reeën verschuilen zich. 's Ochtends, bij zonsopgang, maak je meer kans, zegt de gids. Zo vroeg is de natuur naar zijn gevoel toch veel mooier.

Damherten
Wat de damherten betreft, hebben we wel geluk. Ze laten zich spotten als we langs de zuidrand van het gebied lopen, met uitzicht op de natte uitlopers van het duingebied. Het is maar in een flits, maar toch. 

Het is niet meteen het favoriete gespreksonderwerp van een natuurbeheerder, maar inderdaad, het aantal herten wordt op ongeveer honderd gehouden. Door jagers.

Een kwestie van praktisch zijn: wordt de populatie groter dan gaan de herten buiten het duingebied zwerven en vormen ze een gevaar voor het verkeer. Als je als damhert mag kiezen tussen een snel einde door een jachtgeweer of een lijdensweg na een botsing met een auto, moet het niet moeilijk zijn. 

Elfenwasplaatjes
De regen van de laatste dagen heeft voor een doorbraak van de herfst gezorgd. Althans, als het uit de grond schieten van paddenstoelen zo beschouwd mag worden. Het is nog vroeg in het seizoen, maar op de schrale gronden komen we al vliegenzwammen tegen. Je moet er wel een beetje oog voor ontwikkelen.

Oei oei, roept Castelijns opeens. Op het pad schieten voor onze voeten gele sprietjes door het gras. Wasplaatjes, zegt hij, waarschijnlijk elfenwasplaatjes. 

We buigen ons, tasten voorzichtig. Ja, het zijn herfstige wondertjes waar je je bril voor op moet zetten. De zuidrand van Oranjezon, met uitzicht op de natte uitlopers van het natuurgebied.

Bron: PZC (2008)

Zoek uw vakantie en boek veilig gemakkelijk en snel.